باب در آن گلچينهائى است از قرآن در بارهء ولايت 1 - سالم حنّاط گويد : به امام باقر ( ع ) گفتم : به من خبر بده از قول خدا تبارك و تعالى ( 193 و 194 سوره شعراء ) : « فرود آورد آن را روح الامين بر دل تو تا از بيم دهنده‌ها باشى 195 با زبان عربى روشن » فرمود : آن ولايت امير المؤمنين است ( ع ) . ( 2 ) 2 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 72 سوره سباء ) : « به راستى ما عرضه كرديم امانت را بر آسمانها و زمين و كوه‌ها و از حمل آن سر باز زدند و از آن ترسيدند و انسان آن را تحمل كرد براى آن كه بسيار ستم كار و نادان است » فرمود : مقصود از امانت ، ولايت امير المؤمنين ( ع ) است . ( 3 ) 3 - امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 81 سوره انعام ) : « آن كسانى كه گرويدند و ايمان خود را به ستم نيندودند » ( دنبالش : هم آنان آسوده‌اند و هم آنان رهبرى شدند ) فرمود : مقصود ايمان به آن است كه محمد آورده است از ولايت و نياميخته باشند آن را بپذيرش ولايت فلان و فلان ، ( و گر نه ) او است كه ايمان خود را به ظلم و ستم اندوه و تيره كرده است .